Biechtblog – Afdingen

Oké, ik moet iets opbiechten, ik ben helemaal niet goed in afdingen.
Het zit niet in mijn genen. Vind het soms respectloos, zeker wanneer de opbrengst naar een goed doel gaat.
Ik hou er gewoon niet zo van.
Bang dat de verkoper uit zijn vel springt, heisa gaat maken, en vervolgens alle ogen op mij gericht zijn.
Op rommelmarkten maak ik wel eens uitzonderingen.

Er zijn natuurlijk ook situaties waarin het iets anders ligt.

Bijvoorbeeld die keer wanneer er twee jonge gasten met een kleed vol vintage monturen staan (hoe
komen ze er überhaupt aan?), wanneer je er één optilde had je meteen een hele slinger te pakken.
Of die man die zijn kleed zo vol heeft liggen met oude damestasjes dat hij er zelf over struikelt.
Dan weet je het eigenlijk al: deze mensen willen er van af, en vooral niet eind van de dag weer met een volle auto terug rijden. Daarnaast hebben ze geen idee wat de spullen die ze verkopen waard zijn.

Voor mij de uitgelezen kans om mijn afding-skills op te vijzelen.
Vaak maak ik er maar een beetje een lolletje van.
“Ja, kom op hé, ik ben ook maar een arme student”
“Ik heb er 2, nu krijg ik zeker wel kwantumkorting?”
“Kan je er nog een mooi prijsje van maken, je wilt dit toch niet allemaal weer inpakken?”
En soms kan je natuurlijk ook nog gebruik maken van je vrouwelijke charmes, heel erg lang twijfelen, of een mankementje spotten.

Het rommelmarkt seizoen is weer begonnen! Succes!

 

P.s.  Heb jij ook iets op te biechten op het gebied van afdingen? Blunders, of juist ontzettende succesverhalen?
Deel ze gerust hieronder 🙂

Advertenties